W Krainie Uważności

Uważność (ang. mindfulness) to szczególny rodzaj uwagi: świadomej, nieosądzającej i skierowanej na bieżącą chwilę (Jon Kabat-Zinn, 1990).  Uważność, znana od tysięcy lat w praktykach Wschodu, przychodzi na Zachód. Jeśli wpiszecie hasło „uważność” w wyszukiwarkę od razu zobaczycie długą listę stron z artykułami na ten temat. To, o czym chciałabym napisać to sposób, w jaki podpowiedzieć praktykę uważności dzieciom.

W 2015 roku Wydawnictwo Poznańskie wydało serię książeczek autorstwa Agnieszki Pawłowskiej „Kraina Uważności” skierowanych właśnie do dzieci. Jest to pięć książeczek o pięciu przyjaciołach: Lwie Staszku, Tygrysku Erwinku, Szczurku Rysiu, Nietoperzycy Kai i Kotce Wiktorii, które po kolei odkrywają uważność i jej różne oblicza.

kraina-uwaznosci
Pierwszy o uważności dowiaduje się Lew Staszek („Lew Staszek i siła uważności”), kiedy nie może poradzić sobie ze swoją złością: „gdy szczurek Rysio nie chciał się z nim podzielić cukierkami (…) a Staszek miał na nie taką ochotę! Mały lew bardzo się zdenerwował i z całej siły pociągnął Rysia za ogon.” Albo „kiedy Staszek zobaczył, że rysunek Wiktorii jest ładniejszy, ze złości pomazał dzieło kotki, a kredki rzucił na ziemię…„…Znacie to?
Z pomocą przychodzi tata Staszka, król Edward, władca królestwa zwierząt i opowiada synkowi jak to nad jego głową też czasem gromadzą się burzowe chmury złości i jak on radzi sobie z nimi z pomocą uważności: „Jeśli jednak zamiast z nimi walczyć, spokojnie im się przyjrzymy i zaakceptujemy to, że czasami po prostu się pojawiają, one same staną się małymi obłoczkami i powoli odpłyną„. Dalej Tata Edward prowadzi ze Staszkiem krótką praktykę uważności, gdzie prosi syna, żeby zwrócił uwagę jaki jest jego oddech, gdzie go najbardziej czuje „Nigdy do tej pory Staszek nie zwracał uwagi na swój oddech – to było niesamowite uczucie: obserwować jak powietrze wypełnia jego ciało i ponownie wylatuje na zewnątrz. (…) W naszych głowach stale tworzą się nowe obrazy i pomysły, pozwól im pojawiać się i odpływać.
Po tym jak Lew Staszek nauczył się korzystać z siły uważności, przychodzi kolej na jego przyjaciół.
Mojej Joasi najbardziej przypadła do gustu opowieść o Nietoperzycy Kai, która uważała się za odmieńca, bo spała w d20161102_135454zień a latała w nocy, bo uważała się za brzydką i sądziła, że nikt jej nigdy nie polubi. Takie podejście do siebie pomogła jej zmienić Kotka Wiktoria, która już wiedziała czym jest uważność.

Kaja już nigdy nie pomyślała o sobie, że jest dziwadłem. (…) Otrzymała prezent, o jakim nawet nie śmiała marzyć. Była szczęśliwa.20161102_135612
Myślę, że ten cytat wystarczająco Was zachęci do sięgnięcia po jedną z książeczek zabierających nas do Krainy Uważności 🙂 Książeczki są skierowane do dzieci, ale uważam, że rodzice też z nich coś niecoś wyniosą. Na marginesie dodam, że wydanie ma bardzo ciekawą szatę graficzną. Mnie ona bardzo przypadła do gustu.

Dla mnie ta seria ma jeszcze inny wymiar, dla którego jest bliska sercu. Po pierwsze, powstała pod patronatem Portalu i Centrum Praktyków Psychologii Inspeerio, który powstał i działa z inicjatywy wspaniałych osób, z którymi miałam przyjemność studiować psychologię na UAMie i chyba trochę zazdroszczę, że udało się stworzyć coś tak fajnego 😉
Po drugie, panią redaktor opiekującą się wydaniem serii jest moja osobista szwagierka Monia, znana większemu gronu  jako autorka bloga God save the book. Ptaszki natomiast ćwierkają, że szykują się kolejne książeczki  z owej Krainy, na które oczywiście niecierpliwie czekam 😉

Jeśli natomiast ktoś z Was jeszcze bardziej zainteresuje się tematem uważności, szczególnie dla dzieci, polecam jeszcze „Uważność i spokój żabki” autorstwa Eline Snel – holenderskiej terapeutki, która opracowała metodę uważności dla dzieci. Książka jest przeznaczona dla dorosłych, zawiera opisy ćwiczeń, jakie można wykonywać z dziećmi, i, co dla mnie okazał się bardzo ważne – płytę CD z nagraniami do owych ćwiczeń. Dlaczego dla mnie najważniejsze? W naszym przypadku Michaś nie czuł potrzeby wracania do książeczek o lwie i jego przyjaciołach, natomiast bardzo często sam prosi mnie o włączenie nagrań z żabką, które pozwalają mu się wyciszyć. Michał ma Zespół Aspergera. Czasem wieczorem miał trudności z zaśnięciem, jeszcze na jawie pojawiały się w myślach koszmary. Nagranie „Śpij dobrze” w takich sytuacjach nas ratuje, kiedy to ciepły głos pani Agnieszki Marszałek mówi o tym, żeby zejść uwagą do swojego brzucha, w brzuchu nie ma myśli…
Sama własnie skończyłam kurs MBSR (Kurs reduckji stresu oparty na uważności) i mam zamiar praktykować uważność z moją rodziną.

A gdyby ktoś chciał zainteresować się tematem, to polecam zacząć od odwiedzenia strony Polskiego Instytutu Mindfulness.

Życzę przyjemnej lektury i owocnej praktyki!20161102_135819

Reklamy

Informacje o The Family On The Go

The Family that travels around, loves spending time together wherever we are.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Biblioteka Dziecka, Biblioteka Rodzica. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s